Vroeg op, mama bracht me naar schiphol en toen konden we nog snel iets drinken, maar al snel moest ik naar the gate, daar nog gewacht...en hoewel ik erg excited was, leek het nog niet echt..Toen weer door zo'n poortje en toen ik geen kant meer op, it was really gonna happen! Kreeg nog een paar telefoontjes en ook van mn tante, dat ze op me aan het wachten waren en dat de zon scheen! En daar ging ik dan, de deuren gingen open en ik mocht naar binnen...ik zat bij het raam en de stoel naast me was ook voor mij! En zelfs toen was het nog niet echt werkelijk...we moesten een stuk rijden (the airplane dus) en toen gingen we opstijgen, geweldig gevoel, net alsof de rollercoaster omhoog gaat, maar niet meer omlaag, zoals ik en my body gewend zijn. En ik keek mijn ogen uit, vond het allemaal wel spannend.En dan zie je een scherm met een map en de tijd hoelang het duurt, hoelaat het in nl is en in florida, de 
temperatuur buiten en hoeveel km we nog moeten. En dat is nogal...:(...als er 9:50 staat...NEGEN UUR EN VIJFTIG MINUTEN moest ik daar zitten, tuurlijk eerst was het leuk..maar een paar uur later was de leukigheid er van af..beetje tv gekeken, beetje gestaard, beetje gepraat (heel af en toe), beetje muziek geluisterd, geen zin om te lezen, beetje geslapen...en dan zie je de klok aftellen, nog maar 1 uur, dat is nog te doen!En toen gingen we dalen en werd het eindelijk echt! Ik was in Amerika, ik was er echt en weer keek ik mijn ogen uit en maakte ik wat foto's! Uitstappen, thank you for flying martinair!
Bagage zoeken...onee eerst met een busje naar the airport, ik was met een ander meisje, haar eerste keer daar, dus we liepen samen. Bagage gevonden, ik had op een formulier aangegeven dat ik eten mee had, dus een extra controle (gewoon over de band) en toen mocht ik door. Ik zocht de blauwe stoelen, terminal E, bij een koffiebar (het meisje was met dr vriend weggegaan). Ik ging zitten...no sign of simone...ik wilde een dollar wisselen, maar dat wilde t meisje niet doen...great..americans:...haha:P! Nothing to do, but wait....
En daar kwam ze...Simone en Max! Ik was blij, gelukkig, opgelucht i guess, hug! Toen iets eten, ik wilde een slice pizza...maar kreeg een pizza...slices hadden ze niet, ah well..ice coffee erbij en later nog een ijsje. We hadn't even left the airport and I already ate lots of america food!De auto in, zo'n gave, soort BMW X5, maar dan Volvo uitvoering, erg gaaf! Simone zei een paar keer: "je bent er, talitha, je bent er". En ja ik was er, in beautiful, greater than life america!
En toch...door de vele tv-series, films en games die ik heb gezien en gespeeld was alles natuurlijk, ik voelde me er thuis. Ik voelde alsof dit het leven was dat ik moest leiden, na de tegenslagen en het harde werken, was dit eindelijk mijn beloning. Ik vond alles wel geweldig, maar ik was er niet extra van onder de indruk...raar hoe dat was...maar it was just like home.De komende dagen waren geweldig! De hele "vakantie" waren geweldig!
Ik had een eigen kamer, er stond een mand op mijn bed met allemaal american gifts van mn tante! We zijn nog opgebleven tot een uur of 1 en Simone (tante) wilde gelijk nibbits eten, haha, die had ik meegenomen (gelukkig!). En we zijn naar disney geweest! Simone en ik zijn ook nog met zijn 2en naar Universal geweest, dat was echt een super geweldige dag! We zijn gaan shoppen, we zijn om 21:30 naar wall mart geweest en kwamen rond twaalven terug en zijn toen nog gaan koken. Ze heeft me de buurt en de omgeving laten zien, we hebben Max party voorbereid, opgezet, zij meer dan ik...ik heb ballonnen (water) opgeblazen..maar ik had hulp van liliana en cynthia (2 zusjes), heb nog contact met liliana! Ben ook nog met hun naar de bios geweest: Shrek 3:D! We zijn nachtenlang 
opgebleven en hebben gepraat! We hebben gelachen, gehuild (ik was nog een nacht ziek-pijn-ouch....maar was door de electrische kruik weer een paar uur later beter). Ik ben nog meegeweest naar de school van Amy en Max, ik heb de carwash gezien. We zijn naar West Palm Beach geweest, het was gewoon allemaal een fairytale for me! En Simone was ook helemaal geweldig, ik ben echt verwend! En ook Ken, Max en Amy waren geweldig! Mijn laatste avond waren we in Disney-Epcot en er was vuurwerk en het was zó mooi, mooiste avond die ik me had kunnen wensen!
En ik moet zeggen..dat het gewoon normaal voelde, simone zei ook dat het net voelde alsof het normaal was dat ik over de vloer kwam.De laatste dag daar..zijn we nog gaan shoppen in een supermegagroot winkelcentrum, wel 100x groter dan kronenburg en dan overdrijf ik niet eens! Liliana en Cynthia gingen ook mee, geweldig, wel gehaast, maar heel leuk! Toen naar the airport en onze laatste uur samen ging in. We waren ietwat laat...verkeerde rij...blame me...toen de goede..lang...heel lang...where is the end! Toen aan de beurt en toen ging alles heel snel...ik checkte om 1915 in en om 1930 moesten we vliegen, dus we hugde, kuste, lachte, huilde, stripte (that was me...vestje moest uit, schoenen moesten uit...strenge douane), we zwaaide en daar ging ik dan..terug naar nederland.
De hele terugweg van the mall naar the airport zat ik met mn armen over elkaar, ik wilde gewoon niet terug. Ik leefde daar een zorgeloos bestaan, geen zorgen, geen school. En dat stond me allemaal te wachten in nederland.De terugweg was 8.15 uur vliegen. Ik heb voornamelijk geslapen....ik zat trouwens in een classe hoger, ben even de naam kwijt. Op de heenweg zat ik in de Economy classe en terug niet:P! Ik kreeg mijn eigen persoonlijke mediaplayer, heb Music & Lyrics gekeken, een paar stukjes uit Happy Feet (spoelde door naar de liedjes die ik leuk vond:D!). En heb verder geslapen.
En daar was ik weer in nederland...moeders stond op me te wachten, koffer+tas gehaald, terug naar huis. In de trein heb ik geslapen, Debbie belde nog, maar was te moe om een zinnig woord uit te spreken. Eenmaal thuis, ben ik naar boven gegaan, gaan liggen en kan zeggen dat ik me misserable voelde. It sucked that I was back here...het voelde alsof iemand je sample geeft van een product en je vind het helemaal geweldig en wilt het gaan kopen maar je kan het niet halen, je mag het niet halen. Ik kon ook niet met blijdschap vertellen over mijn trip, telkens dacht ik weer terug hoe goed ik het daar het en in wat voor shit ik hier was gekomen, 6 projecten, 2 presetaties, cambridge examen (hoewel ik me hier geen zorgen over maakte), het was gewoon te veel. Van niks naar een bom van zorgen!
Dinsdag weer naar school...en ik kon niet te veel vertellen alleen dat het geweldig was en verder niks..want dan kwamen er tranen, ja mensen, het was erg! Vele zeiden dat het een cultuurshock was...ik dacht: dat zal dan wel weer. En woensdag, vroeg op, cambridge en i was back, the real life had started again.
Ik kon er goed op terugkijken, maar het leek eeuwen geleden dat ik er was geweest. En that's sucks...zoiets geweldigs en nog een paar dagen later leek het alsof ik er nooit was geweest. Alleen de onuitgepakte koffer herinnnerde me eraan...maar ik kon er gelukkig over vertellen, ik kon het herleven de eerste week en er toch nog van nagenieten. Dreams can come true!
After a rainstorm(!), there is always sunshine and even a rainbow!
Big kiss, hugs, love you all!
Oh my god, I am sooo sorry! I am like the worst person ever! Leaving you guys behind, no great story to track the great adventures of Talithaaa!
