Ik zeg vaak vroeger... en wordt weleens raar aangekeken. Snap ik ook wel..vroeger is voor mij niet alleen 6 jaar geleden, maar ook 2 jaar geleden en soms nog wel eens korter. Ik weet nog goed hoe zorgeloos ik vroeger buiten speelde, hoewel het voor mij nooit 100% zorgeloos was. Ik had altijd wel dingen aan mijn hoofd, maar dat heeft mij nooit (zelfs niet toen ik jong was) weerhouden om te genieten. En ook nu leef ik nog steeds met die gedachte.
Ik weet nog goed hoe vroeger sinterklaas gevierd werd en kerst en alle andere feestdagen en verjaardagen. Met kerst en sinterklaas was je met familie. Het was een heel gebeuren, vooral sinterklaas. Van het zingen voor de kachel (anders kwamen sint en piet niet) tot het geklop op de deur tot de vreugde toen de zak met kado's voor de deur stond. De sint was weer geweest. Een voor een scheurde je de kado papiertjes eraf en vol verwachting opende je kado na kado. Met kerst was het hele familie gebeuren. Goede vrienden kwamen eten, zo ook aanhang van broer en zussen. Muziek, eten, gezelligheid, gelach, noem maar op. Verjaardagen waren ook een feest, alle vriendjes en vriendinnetjes van school kwamen. Popcorn & een filmpje waren "the main ingredients".
Ik was vroeger hetzelfde maar ook weer een heel ander persoon. Mensen die mij nu leren kennen, kennen mij niet anders als een stap maniak, als iemand die dagelijks op de korenmarkt te vinden is. Andere lopen al een tijdje mee en kunnen beamen dat ik een ander persoon ben, een beter persoon. Iemand waar ik zelf trots op ben :) (meestal dan). Soms zit ik in de bus weer met 10mensen tegelijk te smsen en bedenk ik me dat het allemaal best snel is gegaan. Van het niet willen uitgaan, bah echt niet naar elke zaterdag naar de kroeg met de jongens, aan de bar te hangen en biertje na biertje te drinken na het sociale gebeuren een paar keer per week dat ik drankje na drankje en kroeg/club na kroeg/club in- en uitloop om maar zo veel mogelijk te socializen en zo weinig mogelijk te missen. Mijn tante zegt weleens en welke van de 3 (bijv.) verjaardagen kies je? Onee jij bent het meisje dat alles wilt meemaken. En dat is ook zo. Als ik een kans krijg, ben ik erbij, al moet ik door wind en weer of met 2 uur slaap de volgende dag werken. Waarom? Omdat het kan.
En zo ben ik dan zo actief...en op andere dagen ben ik gewoon lam, voel ik me leeg, wil ik slapen.. dit gaat soms wel dagen door. Misschien kan ik niet tegen rust. Zodra ik even rust heb van het socializen red ik me wel..maar op een gegeven moment ga ik me vervelen.. misschien niet het beste woord, maar zo voelt het. Alsof ik niks te doen heb, alsof ik niks bereikt heb en dan gaat alles door mijn hoofd...en soms niet eens door mijn hoofd, maar dan voel ik het gevoel gewoon. Gevoelens die ik dan misschien wel dagen, weken, maanden heb ontweken door bezig te blijven, door te socializen, door leuk te doen. Natuurlijk heb ik altijd ook zelf wel weer door dat mijn leven super is :). Dat ik me best zorgen mag en kan maken, maar dat ik mij goed voel als ik geniet en dat ik ook goed ben in genieten en socializen (en feesten en drinken :P). Ik ben daar heel goed in, op de een of andere manier kan ik mezelf altijd wel back to reality trekken, zodat ik daar weer sta met beide benen op de vloer. Het is gewoon alsof je wekenlang aan een project werkt en ineens heb je vakantie, heerlijk de eerste paar dagen..maar op een gegeven moment wou je gewoon dat je weer wat in handen had. Tenminste zo is het bij mij meestal..
Ik geniet van mijn leven hoor, don't get me wrong. Maar heb altijd het gevoel dat ik er nog meer uit kan halen, dat ik nog meer kan doen, dat ik de dag nog voller kan proppen. Ik geniet ook van slaap. Na zo'n volle week, vind ik het heerlijk om gewoon even een dag te slapen, te rusten, niet gestoord te worden, laat mij maar even rebooten. Hoewel als ik gebeld, gesmst of hoe dan ook geontacteerd wordt om wat te gaan doen, dan sta ik binnen tien minuten weer klaar om te rocken ;).
Zo, ben ik dat ook weer even kwijt, wat reading material voor allen ;). En dan kan ik misschien nu gedachtenloos, zorgenloos gaan slapen. Het is blijkbaar al bijna 2uur en ik moet om 7.45uur op om te gaan werken van 9-18! Ach ja, meer slaap dan normaal, haha!
Een goede jaarwisseling voor allen! KSX!
Wednesday, December 30, 2009
Thursday, November 26, 2009
Daar stond ik dan, te wachten op de bus...
Daar stond ik dan, te wachten op de bus met een gevoel dat ik al eerder had gehad. En dan niet dat ik moest plassen, want dat is niets bijzonders. Ik had de hele dag al een raar gevoel. Ik was wel voor het eerst in ongeveer 6 weken heerlijk uitgerust wakker geworden. Niet door de wekker, niet omdat iemand me belde of smste, maar gewoon heerlijk wakker worden toen mijn lichaam dat nodig achtte.
De hele dag had ik een vreemd gevoel, ik heb het eerder gehad, niet vaak, maar toch was het wel bekend. Een gevoel van ongelukkigheid. Wat raar is na zo heerlijk wakker te zijn geworden. Ik stond op, ging op de bank zitten en keek naar buiten, futloos, gedachteloos...alsof het een winterdepressie was. Dat gevoel ging de hele dag zo door...ik dacht aan niks, maar voelde alles. Ik voelde alles, maar reageerde niet. Ik maakte gewoon de dag vol, kon mezelf er weer niet toe zetten om aan mijn studie te werken. Ik dacht aan de rest dat gaande was om me heen, maar functioneerde wel gewoon verder.
Ik had die avond een verjaardag van Robert, mijn schatje, een echt maatje :) en ik dacht, het komt wel goed. Lekker onder de mensen en gewoon gezelligheid, lekker weer in mijn element op woensdag haha ;). Onderweg naar de bushalte koos mijn mp3 ervoor om Celine Dion af te spelen, lekker sjokte ik door. Op Velperplein moest ik overstappen en wederom koos mijn mp3 speler voor een interessant liedje, "On the road again" van Nellie Wilson, het liedje dat bij mijn ooms begrafenis werd gespeeld. Het leek of de tijd weer even stil stond. Ik ademde diep in en uit, genoot van de natuur en keek om me heen.
Er kwam een vrouw/meisje voorbij die me aantikte om te vragen of lijn 7 al was geweest. Opeens raakte we aan de praat en maakte ze mij aan het lachen, "a complete stranger" maar op dat moment even niet.
Eenmaal in de goede bus richting Robert zat het gevoel er nog steeds. Ik reed toevallig langs iemands huis en dacht aan hem (een vriend..). Normaal zou ik meteen smsen om te vragen hoe het gaat, maar dat heb ik de laatste tijd niet meer. Ik denk veel aan vrienden en vriendinnen waar ik dit jaar veel mee omgegaan ben, met wie ik veel gehad heb of nog steeds heb, leuke tijden, goede gesprekken en toch is het gevoel, misschien de zin, ik weet niet wat het is..weg om met hen weer contact te zoeken. Maar aan de andere kant...zij hebben ook de kans om met mij (weer) contact te zoeken toch?
Anyway, het gevoel zat er nog toen ik uitstapte. Ik dacht bij mezelf, kom op, dit is een verjaardag..wat is er aan de hand? Ik kwam binnen, groette iedereen en ging zitten. Een goede vriendin vroeg me hoe het ging, ik zei goed...dat geloofde ze niet, dus begon ik te praten over mijn "rare" gevoel. Uiteindelijk heb ik een superavond en nacht gehad! Helaas wel wat weinig slaap..want ik moest vandaag om 6.15uur de bus al hebben en dat terwijl ik er pas om 3.30 inlag..en best wel wat op had haha ;).
Ik moest werken met Santousha in de dierentuin, via een uitzendbureau. We moesten mensen de goede richting op wijzen voor een congres..3 mensen (die andere jongen kende we niet) op 3 verschillende plekken maar wel erg dicht bij elkaar. Uiteindelijk besloten santousha en ik om gewoon samen te staan/zitten haha. Zo ging de tijd sneller en het was een stuk gezelliger!
Het rare gevoel is er vandaag niet meer. Voordat er weer gedacht wordt dat ik depri ben of dat iedereen mij vraagt hoe het gaat. Het is vreemd. Ik heb de afgelopen weken heel veel lol gehad, maar ben ook met beide benen op de grond gezet, door mezelf vooral en door alles wat er met belangrijke mensen om mij heen is gebeurt. Ik neem alles wat om me heen gebeurt en mij effecteerd in mij op, ik praat er over met de mensen die ik vertrouw en ik ga verder. Zoals ik eerder al zei heb ik dit gevoel wel eens eerder gehad. En dan is het ook van korte duur. Alsof je "mind" gewoon niks meer kan. Je lichaam sjokt vrolijk door, maar zonder inhoud.
De hele dag had ik een vreemd gevoel, ik heb het eerder gehad, niet vaak, maar toch was het wel bekend. Een gevoel van ongelukkigheid. Wat raar is na zo heerlijk wakker te zijn geworden. Ik stond op, ging op de bank zitten en keek naar buiten, futloos, gedachteloos...alsof het een winterdepressie was. Dat gevoel ging de hele dag zo door...ik dacht aan niks, maar voelde alles. Ik voelde alles, maar reageerde niet. Ik maakte gewoon de dag vol, kon mezelf er weer niet toe zetten om aan mijn studie te werken. Ik dacht aan de rest dat gaande was om me heen, maar functioneerde wel gewoon verder.
Ik had die avond een verjaardag van Robert, mijn schatje, een echt maatje :) en ik dacht, het komt wel goed. Lekker onder de mensen en gewoon gezelligheid, lekker weer in mijn element op woensdag haha ;). Onderweg naar de bushalte koos mijn mp3 ervoor om Celine Dion af te spelen, lekker sjokte ik door. Op Velperplein moest ik overstappen en wederom koos mijn mp3 speler voor een interessant liedje, "On the road again" van Nellie Wilson, het liedje dat bij mijn ooms begrafenis werd gespeeld. Het leek of de tijd weer even stil stond. Ik ademde diep in en uit, genoot van de natuur en keek om me heen.
Er kwam een vrouw/meisje voorbij die me aantikte om te vragen of lijn 7 al was geweest. Opeens raakte we aan de praat en maakte ze mij aan het lachen, "a complete stranger" maar op dat moment even niet.
Eenmaal in de goede bus richting Robert zat het gevoel er nog steeds. Ik reed toevallig langs iemands huis en dacht aan hem (een vriend..). Normaal zou ik meteen smsen om te vragen hoe het gaat, maar dat heb ik de laatste tijd niet meer. Ik denk veel aan vrienden en vriendinnen waar ik dit jaar veel mee omgegaan ben, met wie ik veel gehad heb of nog steeds heb, leuke tijden, goede gesprekken en toch is het gevoel, misschien de zin, ik weet niet wat het is..weg om met hen weer contact te zoeken. Maar aan de andere kant...zij hebben ook de kans om met mij (weer) contact te zoeken toch?
Anyway, het gevoel zat er nog toen ik uitstapte. Ik dacht bij mezelf, kom op, dit is een verjaardag..wat is er aan de hand? Ik kwam binnen, groette iedereen en ging zitten. Een goede vriendin vroeg me hoe het ging, ik zei goed...dat geloofde ze niet, dus begon ik te praten over mijn "rare" gevoel. Uiteindelijk heb ik een superavond en nacht gehad! Helaas wel wat weinig slaap..want ik moest vandaag om 6.15uur de bus al hebben en dat terwijl ik er pas om 3.30 inlag..en best wel wat op had haha ;).
Ik moest werken met Santousha in de dierentuin, via een uitzendbureau. We moesten mensen de goede richting op wijzen voor een congres..3 mensen (die andere jongen kende we niet) op 3 verschillende plekken maar wel erg dicht bij elkaar. Uiteindelijk besloten santousha en ik om gewoon samen te staan/zitten haha. Zo ging de tijd sneller en het was een stuk gezelliger!
Het rare gevoel is er vandaag niet meer. Voordat er weer gedacht wordt dat ik depri ben of dat iedereen mij vraagt hoe het gaat. Het is vreemd. Ik heb de afgelopen weken heel veel lol gehad, maar ben ook met beide benen op de grond gezet, door mezelf vooral en door alles wat er met belangrijke mensen om mij heen is gebeurt. Ik neem alles wat om me heen gebeurt en mij effecteerd in mij op, ik praat er over met de mensen die ik vertrouw en ik ga verder. Zoals ik eerder al zei heb ik dit gevoel wel eens eerder gehad. En dan is het ook van korte duur. Alsof je "mind" gewoon niks meer kan. Je lichaam sjokt vrolijk door, maar zonder inhoud.
Sunday, September 13, 2009
Zaterdagochtend
Daar zat ik dan, zaterdagochtend in de bus op weg naar het werk. Mijn ogen wijd open en toch duf. Ik keek om me heen naar de andere mensen, die stuk voor stuk ook met de ogen wijd zaten, iedereen leek wel een zombie. Op dat moment vroeg ik mij af of zij ook maar een paar uur geslapen hadden omdat zij de stad in waren geweest of dat ze misschien niet konden slapen doordat ze ergens mee zaten of misschien waren het wel gewoon geen ochtendmensen. En toen vroeg ik mij het volgende af, waar zijn de ochtendmensen eigenlijk? Zeker in bed..want het is weekend...dus ook de ochtendmensen krijgen dan twee dagen vrij...?
Ik draaide mijn hoofd en keek naar buiten. Gebouwen die ik dagelijks of nouja wekelijks zie, leken groter, leken anders. Ik keek op en neer en zag "details" die ik nooit eerder zag. Ik keek weer naar mijn mede reizigers en zag dat ook zij de gebouwen bewonderden. Misschien omdat je nooit de kans krijgt om om je heen te kijken...er is altijd wel iemand om mee te praten, een telefoon, een mp3, een hond om je af te leiden en om niet naar buiten te kijken, niet echt te kijken. De bus stopte bij de stad en ik keek naar de mensen in de bushokjes, maar ook daar zag iedereen er fitloos uit. De bus reed verder en ik genoot van mijn muziek en het feit dat ik niet over hoefde te stappen.
Uiteindelijk stapte ik uit en mijn zaterdag, zoals ik die kende (werkend) begon, ik was wakker en vrolijk! Een totaal ander mens dat wat je in de bus zag zitten...Op mijn werk was ik op mijn plek, had ik genoeg mensen om tegen te praten en genoot ik van mijn dag ondanks de tegenslagen.
Die zaterdagochtend was een van mijn weinige momenten die ik had om rustig om mij heen te kijken. Om niet te praten, om even niet na te denken, maar om gewoon in alle rust te doen wat al die andere mensen ook deden en gewoon rustig om mij heen te kijken.
Sinds mijn vakantie (die overigens super was!!!) ben ik druk geweest, druk met van alles, stappen, mensen zien, mensen bezoeken, mensen op bezoek hebben (mensen = vrienden/familie), drinken, dansen, genieten, werken, het drukke bestaan dat ik altijd leidt en waar ik ook van geniet =)! En daarom is minder slaap niet zo erg, maar zo'n zaterdagochtend is dan wel heerlijk om wekelijks te hebben.
Einde van deze week is weer aangebroken (nouja over enkele minuten dan). Tijd voor een nieuwe week...een week vol etentjes, bezoekjes, stappen, werken (35uur) en veel gezelligheid!! Eigenlijk niet anders dan anders ;)!
Oja en ik woon nu officieel op de Voetiuslaan ;)!
Ik draaide mijn hoofd en keek naar buiten. Gebouwen die ik dagelijks of nouja wekelijks zie, leken groter, leken anders. Ik keek op en neer en zag "details" die ik nooit eerder zag. Ik keek weer naar mijn mede reizigers en zag dat ook zij de gebouwen bewonderden. Misschien omdat je nooit de kans krijgt om om je heen te kijken...er is altijd wel iemand om mee te praten, een telefoon, een mp3, een hond om je af te leiden en om niet naar buiten te kijken, niet echt te kijken. De bus stopte bij de stad en ik keek naar de mensen in de bushokjes, maar ook daar zag iedereen er fitloos uit. De bus reed verder en ik genoot van mijn muziek en het feit dat ik niet over hoefde te stappen.
Uiteindelijk stapte ik uit en mijn zaterdag, zoals ik die kende (werkend) begon, ik was wakker en vrolijk! Een totaal ander mens dat wat je in de bus zag zitten...Op mijn werk was ik op mijn plek, had ik genoeg mensen om tegen te praten en genoot ik van mijn dag ondanks de tegenslagen.
Die zaterdagochtend was een van mijn weinige momenten die ik had om rustig om mij heen te kijken. Om niet te praten, om even niet na te denken, maar om gewoon in alle rust te doen wat al die andere mensen ook deden en gewoon rustig om mij heen te kijken.
Sinds mijn vakantie (die overigens super was!!!) ben ik druk geweest, druk met van alles, stappen, mensen zien, mensen bezoeken, mensen op bezoek hebben (mensen = vrienden/familie), drinken, dansen, genieten, werken, het drukke bestaan dat ik altijd leidt en waar ik ook van geniet =)! En daarom is minder slaap niet zo erg, maar zo'n zaterdagochtend is dan wel heerlijk om wekelijks te hebben.
Einde van deze week is weer aangebroken (nouja over enkele minuten dan). Tijd voor een nieuwe week...een week vol etentjes, bezoekjes, stappen, werken (35uur) en veel gezelligheid!! Eigenlijk niet anders dan anders ;)!
Oja en ik woon nu officieel op de Voetiuslaan ;)!
Tuesday, June 30, 2009
How did it get to this?
How did a fly lose a wing? I just saw a fly walking outside, because it can't fly anymore. I figured, he can still walk so he'll survive, that is until he will get stepped on.
How did it get to this? How did it get to the point that school is not a priority anymore, but an obligation? That I just want to enjoy life, with or without an diploma...of course I will do whatever I can do get the d*mn thing. I was so mad when school made that mistake of approving my report in the beginning of June, and told me do the defence only to tell me afterwards that the report wasn't good enough. They took away the 3 weeks in between that I could have used to fix it, but because they approved it in the first place, I lost those weeks. That is why I have to do it now...
How did it get to the point that I have those days that I don't feel like doing anything, even though I have plenty to do....that I know I will be working nights to try to fix it, because that is what I do.
How did it get to the point that I just want to pack my stuff and leave...look for that adventure, look for that excitement...just leave everything and everyone behind? I guess it's running away, running away for those obligations that I don't feel like doing anymore, but I have to. It's to important...to who? I don't know....I just want to be done with it...unfortunately I will have to really work on my report...work those hours again, those long days, those weeks...until it is finished...
That will be the point that I can finally enjoy my holiday. I am planning on going to USA (florida, visit and support family) July 24th - Sept 6th. Six weeks of Florida Sunshine, Six weeks of enjoying life, six weeks of living with them again, them being the family (aunt, uncle, nephew and niece) I lived with for 6 months before during my internship. I look forward to it..a lot! And I have been looking forward to it for a couple of months now...but you can't have the one without the other.....so finish school and enjoy your time there...
It's a quarter after 14 and I still don't feel like doing anything...how did it get to this?
How did it get to this? How did it get to the point that school is not a priority anymore, but an obligation? That I just want to enjoy life, with or without an diploma...of course I will do whatever I can do get the d*mn thing. I was so mad when school made that mistake of approving my report in the beginning of June, and told me do the defence only to tell me afterwards that the report wasn't good enough. They took away the 3 weeks in between that I could have used to fix it, but because they approved it in the first place, I lost those weeks. That is why I have to do it now...
How did it get to the point that I have those days that I don't feel like doing anything, even though I have plenty to do....that I know I will be working nights to try to fix it, because that is what I do.
How did it get to the point that I just want to pack my stuff and leave...look for that adventure, look for that excitement...just leave everything and everyone behind? I guess it's running away, running away for those obligations that I don't feel like doing anymore, but I have to. It's to important...to who? I don't know....I just want to be done with it...unfortunately I will have to really work on my report...work those hours again, those long days, those weeks...until it is finished...
That will be the point that I can finally enjoy my holiday. I am planning on going to USA (florida, visit and support family) July 24th - Sept 6th. Six weeks of Florida Sunshine, Six weeks of enjoying life, six weeks of living with them again, them being the family (aunt, uncle, nephew and niece) I lived with for 6 months before during my internship. I look forward to it..a lot! And I have been looking forward to it for a couple of months now...but you can't have the one without the other.....so finish school and enjoy your time there...
It's a quarter after 14 and I still don't feel like doing anything...how did it get to this?
Wednesday, May 20, 2009
Goal in life....
I am sitting in an (small) appartment right now. It's not mine, but a friends. She's with her boyfriend this week, so I can stay here for the week :). It's perfectly located in the middle of school and party town haha..I went on my bike yesterday, just chillin' through the wind, enjoying my music...the life..my life...this is how it is meant to be..even if I just felt it for a second...those seconds of happyness are important.
And I don't get it...what is it that people want? I used to think that everybody wanted to be happy...but looking around, reading the newspaper, hearing the stories..I wonder...husbands beating their wives, parents abusing their children. Women and men cheating on their spouse.....Kids getting teased, wars being started and never ended, fights between friends that have known each other for years...I mean a little dosis of arguments is always good, you need to keep your life, your relationship exiting ;)...but why hurt each other, hurt others...making their life miserable and yours eventually as well....and why mess up a good thing...If something isn't working anymore (relationship, work, school, friends) than finish it, but don't backstab each other....
I just can't stand the stories anymore of this happened to me blablabla..I get it, I can listen to it, but why waste minutes on little things like that..things that bring you down for no reason at all!
Anyway...life is too short...I don't want to fight, don't want to be mad on anybody (luckily it's hard to get me mad), don't want people to be mad at me or feel insulted..I mean live your life and enjoy the good stuff and deal with the bad stuff...but move on. Don't depend on anybody too much, we are all individuals trying to make the best of it. But when depending on others...well..everybody knows what that can do to you if that somebody isn't there that much anymore...just smile, be happy, have fun, make the best of it and everything will be okay!
Big happy hug,
Talitha!
-------------------------------------------------------------------------------
Dutch/Nederlands
Ik zit hier in een (klein) appartementje. Niet van mij, maar van een vriendin. Ze is mometeel bij haar vriendje en ik kan hier dus de hele week blijven. Het zit ongeveer in het midden van school en de stad, perfecte locatie dus! Gisteren zat ik op de fiets, lekker aan het chillen en aan het genieten van mijn muziek...wat een leven...mijn leven...dit is hoe het moet zijn dacht ik...ook al was het maar eventjes...die seconde van geluk zijn belangrijk.
En dan snap ik het niet...wat willen mensen nou? Ik dacht altijd dat iedereen gelukkig wilde zijn...maar als ik dan om me heen kijk, de krant lees, de verhalen hoor...dan vraag ik het me af...mannen die hun vrouwen slaan, ouders die hun kinderen mishandelen. Vrouwen en mannen die beide vreemdgaan...kinderen die gepest worden, oorlogen worden gestart om nooit te eindigen, ruzies tussen vrienden die elkaar al jaren kennen ontstaan...Ik bedoel af en toe een meningverschilletje of een ruzietje is ok, je moet toch je relatie en je leven spannend houden ;)..maar waarom elkaar pijn doen, andere pijn doen...hun leven minder leuk maken en uiteindelijk die van jezelf ook...en waarom zou je iets goeds kapot maken...als iets niet meer werkt (relatie, werk, opleiding, vriendschap) eindig het dan, maar ga elkaar niet zitten beduvelen!
Ik kan de verhalen neit meer aanhoren van dit overkwam mij ballblablalba...ik snap het wel en ik kan erna luisteren, maar waarom tijd verspillen aan kleine dingen zoals dat...dingen die je dag een stukje minder maken..
Hoe dan ook...het leven is kort...Ik wil geen ruzie maken, wil niet kwaaad zijn (gelukkig is het lastig om mij kwaad te krijgen), wil niet dat mensen boos op mij worden of zich beledigd voelen...Ik bedoel leef je leven en geniet van al het goede en ga om met het slechte, maar leef door. Niet teveel op iemand steunen, we zijn allen individu's die proberen om het beste van het leven te maken. Maar als je te veel op iemand steunt, nouja iedereen weet wel wat er gebeurt als die persoon er dan even niet meer zoveel is...blijf lachen, wees gelukkig, leef, maak het beste van het leven, van jouw leven en alles komt goed!
Big happy hug,
Talitha!
And I don't get it...what is it that people want? I used to think that everybody wanted to be happy...but looking around, reading the newspaper, hearing the stories..I wonder...husbands beating their wives, parents abusing their children. Women and men cheating on their spouse.....Kids getting teased, wars being started and never ended, fights between friends that have known each other for years...I mean a little dosis of arguments is always good, you need to keep your life, your relationship exiting ;)...but why hurt each other, hurt others...making their life miserable and yours eventually as well....and why mess up a good thing...If something isn't working anymore (relationship, work, school, friends) than finish it, but don't backstab each other....
I just can't stand the stories anymore of this happened to me blablabla..I get it, I can listen to it, but why waste minutes on little things like that..things that bring you down for no reason at all!
Anyway...life is too short...I don't want to fight, don't want to be mad on anybody (luckily it's hard to get me mad), don't want people to be mad at me or feel insulted..I mean live your life and enjoy the good stuff and deal with the bad stuff...but move on. Don't depend on anybody too much, we are all individuals trying to make the best of it. But when depending on others...well..everybody knows what that can do to you if that somebody isn't there that much anymore...just smile, be happy, have fun, make the best of it and everything will be okay!
Big happy hug,
Talitha!
-------------------------------------------------------------------------------
Dutch/Nederlands
Ik zit hier in een (klein) appartementje. Niet van mij, maar van een vriendin. Ze is mometeel bij haar vriendje en ik kan hier dus de hele week blijven. Het zit ongeveer in het midden van school en de stad, perfecte locatie dus! Gisteren zat ik op de fiets, lekker aan het chillen en aan het genieten van mijn muziek...wat een leven...mijn leven...dit is hoe het moet zijn dacht ik...ook al was het maar eventjes...die seconde van geluk zijn belangrijk.
En dan snap ik het niet...wat willen mensen nou? Ik dacht altijd dat iedereen gelukkig wilde zijn...maar als ik dan om me heen kijk, de krant lees, de verhalen hoor...dan vraag ik het me af...mannen die hun vrouwen slaan, ouders die hun kinderen mishandelen. Vrouwen en mannen die beide vreemdgaan...kinderen die gepest worden, oorlogen worden gestart om nooit te eindigen, ruzies tussen vrienden die elkaar al jaren kennen ontstaan...Ik bedoel af en toe een meningverschilletje of een ruzietje is ok, je moet toch je relatie en je leven spannend houden ;)..maar waarom elkaar pijn doen, andere pijn doen...hun leven minder leuk maken en uiteindelijk die van jezelf ook...en waarom zou je iets goeds kapot maken...als iets niet meer werkt (relatie, werk, opleiding, vriendschap) eindig het dan, maar ga elkaar niet zitten beduvelen!
Ik kan de verhalen neit meer aanhoren van dit overkwam mij ballblablalba...ik snap het wel en ik kan erna luisteren, maar waarom tijd verspillen aan kleine dingen zoals dat...dingen die je dag een stukje minder maken..
Hoe dan ook...het leven is kort...Ik wil geen ruzie maken, wil niet kwaaad zijn (gelukkig is het lastig om mij kwaad te krijgen), wil niet dat mensen boos op mij worden of zich beledigd voelen...Ik bedoel leef je leven en geniet van al het goede en ga om met het slechte, maar leef door. Niet teveel op iemand steunen, we zijn allen individu's die proberen om het beste van het leven te maken. Maar als je te veel op iemand steunt, nouja iedereen weet wel wat er gebeurt als die persoon er dan even niet meer zoveel is...blijf lachen, wees gelukkig, leef, maak het beste van het leven, van jouw leven en alles komt goed!
Big happy hug,
Talitha!
Monday, April 27, 2009
Happy Hippie!
English version
Here I am, it's April 27th. The sun is shining, oh no it's not, hey it is again. Ah well, like many things in life, it's not a constant factor.
I wanted to place a new post a month ago, but sitting here right now, I realise I didn't...I wanted to write about happiness. It would be about the movie "hairspray", totally awesome! If I would have lived back then, I would be that girl! Dancing and not caring about skin color, AFROTASTIC (love that word). I was just happy when I watched the movie. I also saw an episode on Oprah about testing your own happiness. And of course the Dutch holiday "Carnaval" took place in february. It's basically dressing up, drinking (a lot) and just acting stupid haha! And of course I was a Hippie! As you all know: Peace & Love, just be happy! And of course I fell, I fell hard...maybe because I acted stupid..or because I was drunk of maybe because I was just being too happy! I still have a weak spot on my knee...so just imagine...it's been over a month ago! But since I was a hippie, I had no choice but to get up and act happy!
Anyway, sitting here a month later, I need to talk about something new! I always have these ideas where I want to write about, but I just didn't do it...maybe a lack of motivation...I wanted to write something about loss, losing things and people and the way it can happen. I lost my uncle (my moms uncle actually) a couple of weeks ago. A true Harley rider with a Harley from the same year as his birthyear, 1930. He was a true fighter. And still..he wasn't able to go over that last high hill (metaforically speaking). The funeral was nice, 60 Harley's drove in front, what a way to go. Just like he was. And of course there were a lot of indonesian people from the family, they always provide comfort and laughs. I was able to give it all closure. And what a coincidence that I am hearing the last song that was being played on the funeral right now. It kind of hit me...when I heard that he had past away...it's been at least a year, that I've lived with all I got and I never lost anyone in that time and then BAM...that's how it felt...I started thinking that it eventually ends and that you have to live, give life all you got. But keep both feet on the ground and stay realistic. The other loss is dat two of my friends left for Spain (the plan is to stay there for 6 months, but we'll see haha). Anyway, I did say my goodbye's and it was...Sigh..
Two very different subjects. Just to say, you can be happy, you should be happy, even when you lose people. Of course you don't need to have a smile on your face 24/7. But remember: the world keeps spinning, people keep walking, life goes on...so your life should too. And that's why I keep on living, keep being happy and keep having fun with or without alcohol! Because I haven't had a drop since 30 March for myself, for a bet and for science haha! And in 3 days, the time is there...my happy drinking countdown from 10 - 0! 29 April, 23:59:50! Time to drink...I'm kind of done with it since last week...not that I have to drink of that I have to get drunk...but just the fact that I can again.
I don't have a whole lot left to say...I did a lot, but it's all to much to write down :)! So...just keep enjoying, keep living, keep on smiling! Be yourself, that's the person people will love!
Big Kisss!
-------------------
DUTCH VERSION
Hier zit ik dan, 27 april. Het zonnetje schijnt, oh nee nu niet meer en hey nu weer wel. Ach ja, zoals vele dingen in het leven is het geen constante factor.
Ik had mezelf voorgehouden om een maand geleden eigenlijk al wat nieuws te posten, maar nu een maand later, weet ik dat ik dat niet gedaan heb. Ik was van plan om het over happiness te hebben. Het zou gaan over de film "hairspray", helemaal geweldig! Als ik in die tijd geleefd had, dan was ik net zoals dat meisje, echt waar! Dat dansen en dat het niet uitmaakt welke huidskleur je hebt, AFROTASTIC (cool woord haha)! Ik werd gewoon happy van de film! Daarnaast zag ik bij oprah toendertijd de "Happiness test", je kon zo meten hoe gelukkig je was. En natuurlijk carnaval, ik heb voor het eerst carnaval gevierd (na de basisschool dan :P) en ik was een hippieee, zoals iedereen weet: Peace & Love, happy de pappy en gewoon zweverig haha! Het was echt geweldig, grappig en natuurlijk ben ik nog keihard (en ja echt KEIhard) gevallen!! Mn knie heeft nog steeds een zwakke plek...dus dan weet je wel hoe hard ik gevallen ben!! Maarjaa...aangezien ik een hippie was, just get up and act happy :)!
Anyway..nu een maand later..moet ik het natuurlijk over iets nieuws hebben! Ik heb altijd wel ideetjes waar ik weer over moet schrijven, maar heb het gewoon niet in me gehad om het te doen! Geen zin wellicht...ik wilde een stukje over "Loss" schrijven, het verliezen van dingen en/of mensen...en de manier waarop dat kan gebeuren. Ik ben een aantal weken geleden mijn oom (oom van mijn moeder) verloren. Een echte Harley rijder in hart en nieren met een Harley uit hetzelfde bouwjaar als hijzelf, 1930, een echte vechter. En toch...ja toch was de laatste heuvel te hoog, te stijl om te overwinnen (metaforisch gesproken) en heeft hij het niet gehaald. De begrafenis was mooi, 60 Harley's reden voorop, "what a way to go". Het was echt precies zoals hij was. En uiteraard waren er vele indo's van de familie aanwezig, wat altijd voor veel gezelligheid zorgt, daarom heb ik het ook goed af kunnen sluiten. En toevallig hoor ik nu het liedje dat als laatste gespeeld werd op de begrafenis..wat een toeval...Het raakte me wel..toen ik erachter kwam...het is raar dat ik eigenlijk minstens een jaar lang in nederland volop mijn leven geleefd heb en eigenlijk nooit iemand in die tijd verloren heb of dat er iets gigantisch misging...en toen ineens BAM...zo voelde het....en dan denk je toch wel even na...dat er uiteindelijk een einde aan komt en dat je dus tot die tijd moet leven, "give life all you got", maar blijf altijd met beide benen op de grond staan en denk altijd realistisch na. Daarnaast zijn er 2 vrienden van mij vertrokken naar Spanje (plan is 6 maanden, maar we zullen zien haha). Maargoed, heb er wel afscheid van genomen en dat is toch wel even...diepe zucht in en uit.
Om maar even 2 uiteenlopende onderwerpen te beschrijven. Wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat je best gelukkig kan zijn, ondanks het verliezen van mensen. Natuurlijk hoef je niet 24/7 een glimlach op je gezicht te toveren. Maar denk gewoon altijd maar zo: De wereld draait door, de mensen lopen, het leven gaat door....en jouw leven dus ook. En daarom blijf ik ook gewoon leven, gelukkig leven, mensen ontmoeten, lol hebben met of zonder alcohol! Want ik heb vanaf 30 maart al geen druppel meer op!! Voor mezelf, voor een weddenschap en gewoon voor de wetenschap, haha! En over 3 dagen is het zover...mijn happy drinking countdown van 10 tot 0, 29 april 23:59:50uur! Dan mag ik weer...heb het nu wel gehad...niet omdat ik perse wil drinken, maar omdat het vervelend is om alles af te slaan en om niet meer te kunnen proosten met een drankje of op het terras heerlijk te genieten van het lekkere weer met een drankje. Natuurlijk, ik geniet ook met water, maar toch ;) het mag niet...en dat is het vervelende eraan! Dus countdown, here I come!!!
En nu regent het gewoon KEIhard....echt heel hard...hoop dat het met koninginnedag weer mooi weer is :)!....Ik heb eigenlijk niet zo heel veel meer te melden. Ik heb wel heel veel meegemaakt, maar ach, te veel om te typen verder ;)!...Gewoon blijven genieten, blijven leven en blijven lachen! Wees altijd jezelf, want dat is de persoon waar mensen van moeten houden en niet van iemand die je probeert te zijn. En ik ben blij dat de mensen met wie ik omga, gewoon zichzelf zijn!
KUSSSIEEE =)!
Here I am, it's April 27th. The sun is shining, oh no it's not, hey it is again. Ah well, like many things in life, it's not a constant factor.
I wanted to place a new post a month ago, but sitting here right now, I realise I didn't...I wanted to write about happiness. It would be about the movie "hairspray", totally awesome! If I would have lived back then, I would be that girl! Dancing and not caring about skin color, AFROTASTIC (love that word). I was just happy when I watched the movie. I also saw an episode on Oprah about testing your own happiness. And of course the Dutch holiday "Carnaval" took place in february. It's basically dressing up, drinking (a lot) and just acting stupid haha! And of course I was a Hippie! As you all know: Peace & Love, just be happy! And of course I fell, I fell hard...maybe because I acted stupid..or because I was drunk of maybe because I was just being too happy! I still have a weak spot on my knee...so just imagine...it's been over a month ago! But since I was a hippie, I had no choice but to get up and act happy!
Anyway, sitting here a month later, I need to talk about something new! I always have these ideas where I want to write about, but I just didn't do it...maybe a lack of motivation...I wanted to write something about loss, losing things and people and the way it can happen. I lost my uncle (my moms uncle actually) a couple of weeks ago. A true Harley rider with a Harley from the same year as his birthyear, 1930. He was a true fighter. And still..he wasn't able to go over that last high hill (metaforically speaking). The funeral was nice, 60 Harley's drove in front, what a way to go. Just like he was. And of course there were a lot of indonesian people from the family, they always provide comfort and laughs. I was able to give it all closure. And what a coincidence that I am hearing the last song that was being played on the funeral right now. It kind of hit me...when I heard that he had past away...it's been at least a year, that I've lived with all I got and I never lost anyone in that time and then BAM...that's how it felt...I started thinking that it eventually ends and that you have to live, give life all you got. But keep both feet on the ground and stay realistic. The other loss is dat two of my friends left for Spain (the plan is to stay there for 6 months, but we'll see haha). Anyway, I did say my goodbye's and it was...Sigh..
Two very different subjects. Just to say, you can be happy, you should be happy, even when you lose people. Of course you don't need to have a smile on your face 24/7. But remember: the world keeps spinning, people keep walking, life goes on...so your life should too. And that's why I keep on living, keep being happy and keep having fun with or without alcohol! Because I haven't had a drop since 30 March for myself, for a bet and for science haha! And in 3 days, the time is there...my happy drinking countdown from 10 - 0! 29 April, 23:59:50! Time to drink...I'm kind of done with it since last week...not that I have to drink of that I have to get drunk...but just the fact that I can again.
I don't have a whole lot left to say...I did a lot, but it's all to much to write down :)! So...just keep enjoying, keep living, keep on smiling! Be yourself, that's the person people will love!
Big Kisss!
-------------------
DUTCH VERSION
Hier zit ik dan, 27 april. Het zonnetje schijnt, oh nee nu niet meer en hey nu weer wel. Ach ja, zoals vele dingen in het leven is het geen constante factor.
Ik had mezelf voorgehouden om een maand geleden eigenlijk al wat nieuws te posten, maar nu een maand later, weet ik dat ik dat niet gedaan heb. Ik was van plan om het over happiness te hebben. Het zou gaan over de film "hairspray", helemaal geweldig! Als ik in die tijd geleefd had, dan was ik net zoals dat meisje, echt waar! Dat dansen en dat het niet uitmaakt welke huidskleur je hebt, AFROTASTIC (cool woord haha)! Ik werd gewoon happy van de film! Daarnaast zag ik bij oprah toendertijd de "Happiness test", je kon zo meten hoe gelukkig je was. En natuurlijk carnaval, ik heb voor het eerst carnaval gevierd (na de basisschool dan :P) en ik was een hippieee, zoals iedereen weet: Peace & Love, happy de pappy en gewoon zweverig haha! Het was echt geweldig, grappig en natuurlijk ben ik nog keihard (en ja echt KEIhard) gevallen!! Mn knie heeft nog steeds een zwakke plek...dus dan weet je wel hoe hard ik gevallen ben!! Maarjaa...aangezien ik een hippie was, just get up and act happy :)!
Anyway..nu een maand later..moet ik het natuurlijk over iets nieuws hebben! Ik heb altijd wel ideetjes waar ik weer over moet schrijven, maar heb het gewoon niet in me gehad om het te doen! Geen zin wellicht...ik wilde een stukje over "Loss" schrijven, het verliezen van dingen en/of mensen...en de manier waarop dat kan gebeuren. Ik ben een aantal weken geleden mijn oom (oom van mijn moeder) verloren. Een echte Harley rijder in hart en nieren met een Harley uit hetzelfde bouwjaar als hijzelf, 1930, een echte vechter. En toch...ja toch was de laatste heuvel te hoog, te stijl om te overwinnen (metaforisch gesproken) en heeft hij het niet gehaald. De begrafenis was mooi, 60 Harley's reden voorop, "what a way to go". Het was echt precies zoals hij was. En uiteraard waren er vele indo's van de familie aanwezig, wat altijd voor veel gezelligheid zorgt, daarom heb ik het ook goed af kunnen sluiten. En toevallig hoor ik nu het liedje dat als laatste gespeeld werd op de begrafenis..wat een toeval...Het raakte me wel..toen ik erachter kwam...het is raar dat ik eigenlijk minstens een jaar lang in nederland volop mijn leven geleefd heb en eigenlijk nooit iemand in die tijd verloren heb of dat er iets gigantisch misging...en toen ineens BAM...zo voelde het....en dan denk je toch wel even na...dat er uiteindelijk een einde aan komt en dat je dus tot die tijd moet leven, "give life all you got", maar blijf altijd met beide benen op de grond staan en denk altijd realistisch na. Daarnaast zijn er 2 vrienden van mij vertrokken naar Spanje (plan is 6 maanden, maar we zullen zien haha). Maargoed, heb er wel afscheid van genomen en dat is toch wel even...diepe zucht in en uit.
Om maar even 2 uiteenlopende onderwerpen te beschrijven. Wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat je best gelukkig kan zijn, ondanks het verliezen van mensen. Natuurlijk hoef je niet 24/7 een glimlach op je gezicht te toveren. Maar denk gewoon altijd maar zo: De wereld draait door, de mensen lopen, het leven gaat door....en jouw leven dus ook. En daarom blijf ik ook gewoon leven, gelukkig leven, mensen ontmoeten, lol hebben met of zonder alcohol! Want ik heb vanaf 30 maart al geen druppel meer op!! Voor mezelf, voor een weddenschap en gewoon voor de wetenschap, haha! En over 3 dagen is het zover...mijn happy drinking countdown van 10 tot 0, 29 april 23:59:50uur! Dan mag ik weer...heb het nu wel gehad...niet omdat ik perse wil drinken, maar omdat het vervelend is om alles af te slaan en om niet meer te kunnen proosten met een drankje of op het terras heerlijk te genieten van het lekkere weer met een drankje. Natuurlijk, ik geniet ook met water, maar toch ;) het mag niet...en dat is het vervelende eraan! Dus countdown, here I come!!!
En nu regent het gewoon KEIhard....echt heel hard...hoop dat het met koninginnedag weer mooi weer is :)!....Ik heb eigenlijk niet zo heel veel meer te melden. Ik heb wel heel veel meegemaakt, maar ach, te veel om te typen verder ;)!...Gewoon blijven genieten, blijven leven en blijven lachen! Wees altijd jezelf, want dat is de persoon waar mensen van moeten houden en niet van iemand die je probeert te zijn. En ik ben blij dat de mensen met wie ik omga, gewoon zichzelf zijn!
KUSSSIEEE =)!
Wednesday, February 18, 2009
People & Love
People, I love people, I love watching people (and no, not in a perverted or psycho way). It's just, people are awesome! And it's cool that there are so many nationalities here in Holland and that everyone gets along, no matter where you're from.
I was sitting at the bus stop, waiting for the bus (duh), listening to my music and just watching. Women, men, adults, children, teenagers, young adults, they were all there. And everyone looked so different, short, tall, normal (right, like normal exists these days), skinny, fat, (and I have to say it again) "normal", white skin, dark skin, they were all there, waiting for that same bus. Different kinds of clothes, every imaginable hair color and everyone was doing his/her own thing. Some were just staring (or maybe they were thinking what to cook), a mom was playing with her child, a couple of kids were talking to each other, some were on the phone, some were reading, but we were all waiting. I saw people on bikes come by and it's funny to see the advanced bikes that came by. A bike isn't two wheels and a frame anymore, it is a masterpiece! Bikes come in all colors and styles with all kinds of gadgets and accessories, like an extra seat for your kid or a basket in the front. That's what people designed. Just look around you and see everything there is to see, all made or at least designed by people.
People are funny animals (hehe)
They can love and hate
They can hug and slap
They can be nice and mean
They can laugh and cry
They can kiss you and bite you (which isn't always unpleasant to everyone)
They can be wide awake and be in a deep sleep
They can talk, scream, yell, whisper, sing, rap
They can burp, fart, poop, puke and more things you wished I hadn't written down
They can remember and forget
They can choose
They can forgive
They can be happy and miserable
They can follow and they can lead
You can do all of this, because this is who we are and finding ourselves is all part of the life path we follow.
And about that they can love…what is love? It used to be so pure and a big thing when it was said. But now, people are just tossing the words left and right. And I do the same, I tell it to my friends, just a quick "love ya" at the end of a text for instance. But what is it? What is the meaning of love? Is it that you care for someone, care if they get hurt, care when they cry? Is it that you want to be with that person forever? The feeling you can't live without him/her (which I think is stupid…like you would die when they disappear from your life)? Is it that you still want to be with that person even when you've seen their worst side..when is that thin line between being a friend and being a loved one, crossed?
According to the definition, love is:
- To have a deep, tender, ineffable feeling of affection and solicitude toward (a person)
- To have a feeling of intense desire and attraction toward (a person).
That's it for now, hugs and kisses!NEDERLANDS/DUTCH
Mensen, Ik houd van mensen en het kijken naar mensen (en nee niet op een rare manier). Het is gewoon zo dat..mensen geweldig zijn! En het is zo gaaf dat er zoveel verschillende nationaliteiten in Nederland zijn en dat iedereen met elkaar omgaat zonder dat het uitmaakt waar je vandaan komt.
Ik zat laatst bij de bushalte, te wachten op de bus (duh), luisterde naar mijn muziek en gewoon kijkend. Vrouwen, mannen, volwassenen, kinderen, tieners, jongeren, ze waren er allemaal. En iedereen zag er zo anders uit, klein, lang, normaal (nouja, alsof dat nog bestaat tegenwoordig), dun, dik (en dan moet ik het toch weer zeggen) "normaal", blanke huid, donkere huid, ze waren er allemaal, wachtend op dezelfde bus. Verschillende kleren, elke kleur haar die je maar kan verzinnen en iedereen was bezig met haar/zijn eigen ding. Sommige waren gewoon aan het staren (of wellicht aan het bedenken wat ze gingen koken), een moeder speelde met haar kind, een paar jongeren waren met elkaar aan het praten, sommige waren aan het bellen, sommige waren aan het lezen, maar ze waren allemaal aan het wachten. Ik zag fietsende mensen voorbij komen en het is grappig om te zien hoe fietsen er tegenwoordig uit zien. Een fiets is niet meer twee wielen en een frame, het is een meesterwerk! Fietsen zijn verkrijgbaar in elke kleur en modellen met allerlei snufjes en accessoires, zoals een extra zitje voor je kind of een mandje aan de voorkant. Dat is wat mensen hebben ontworpen. Kijk maar eens om je heen en zie alles wat je kan zien, allemaal gemaakt of in ieder geval ontworpen door mensen.
Mensen zijn grappige dieren (haha)
Ze kunnen liefhebben en haten
Ze kunnen knuffelen en slaan
Ze kunnen aardig en gemeen zijn
Ze kunnen lachen en huilen
Ze kunnen kussen en bijten (wat niet altijd onplezierig is voor iedereen)
Ze kunnen klaarwakker zijn en in een diepe slaap liggen
Ze kunnen praten, schreeuwen, roepen, fluisteren, zingen, rappen
Ze kunnen boeren, scheten laten, poepen, kotsen en nog meer, wat je liever niet had willen lezen
Ze kunnen onthouden en vergeten
Ze kunnen kiezen
Ze kunnen vergeven
Ze kunnen gelukkig en ongelukkig zijn
Ze kunnen volgen en leiden
Jij kan dit ook allemaal, want dit is wie wij zijn en onszelf vinden maakt deel uit van het pad des leves dat wij volgen.
En over dat liefhebben, dat houden van….wat is houden van eigenlijk? Het was vroeger zo puur en iets groots als het gezegd werd. Maar nu wordt er met de woorden links en rechts gegooid. Ik doe het zelf ook, ik vertel het mijn vrienden, gewoon even snel "love ya" aan het einde van een smsje bijvoorbeeld. Maar wat is het? Wat is de betekenis van houden van? Dat je geeft om iemand, dat het je wat doet als ze gewond/gekwetst zijn, dat het je wat doet als ze huilen? IS het dat je voor altijd bij iemand wil blijven? Het gevoel dat je niet zonder iemand kan (wat ik stom vind…alsof je dat niet zou overleven)? IS het dat je nog steeds bij die persoon wil zijn, ook nadat je zijn/haar slechtste kant gezien hebt…wanneer wordt die dunne lijn overgestoken van een vriend zijn en een geliefde/iemand van wie je houdt zijn?
De definitie van houden van verteld het volgende:
Houden van is liefde voelen voor die ander, plus hem of haar accepteren en verantwoordelijkheid nemen voor de relatie tussen jullie twee. Houden van is daarom eerder een bewuste act dan iets wat je overkomt. Je besluit er toe, houdt je er aan, beroept je er op en cultiveert het.Houden van heeft betrekking op al het wezenlijke in een relatie, zoals de emoties en gevoelens, het seksuele en intieme, en het denken en handelen. Het hoeft niet wederkerig te zijn. Omdat het een bewuste keuze is en van de ander wordt gehouden, kan die persoon er voor kiezen om het te ondergaan en het houden van niet te beantwoorden.
Dat is het weer voor nu, kus en knuffels!
Sunday, February 08, 2009
What's next.....
It's been a while, mostly because I had nothing to tell...anyway, I finally found a graduation assignment....so, if everything goes well, I'll graduate this July :)! Can hardly wait! And it's time to move on to the next phase in my life...moving out! I've been looking for a room for a couple of weeks now, somewhere near the centre of Arnhem. But picky as I am, I want my own kitchen and bathroom :).
I've done a lot of thinking the last couple of weeks. I even typed it, but I never published it. I guess it was to personal. The thinking I did was mostly against my will. I don't think about that stuff, stuff that's wrong in my life. I mean, what doesn't kill you, makes you stronger, right? And everything that has happened in my life is what made me to the person that I am today and I am happy with her. I enjoy life like crazy, have friends, family, everything I could hope for.
Family, I just love family! I had a couple of birthdays this year and it was crazy! It was one big happy chaos! Everyone was running around, helping, but it felt like family. It felt like one of those american movies where they are trying to set up this huge party, but everything goes wrong...only nothing went wrong, it was fun, I had fun :)!
I wish I had some more INTERESTING (wink to S. you know who you are) news, but I don't....friends are friends, people that you hope to have forever. And when you act stupid, you hope you won't lose them, but true friends stick to you like bees on honey! Wait...bees make the honey..bears stick to the honey right...hmm..that's me being crazy again!
I guess I will leave it at this...and don't forget to check this page again on valentine's day! I made a special surprise for all my sweethearts :)! Ah what the heck, you'll find the surprise underneath this message, it's a special surprise for my friends, drinking and dancing buddies, colleagues and family! I wish you all a happy valentine day! Don't tell anyone, but you all are my valentine :)!
Enjoy today, the day people show you what you actually know and feel whole year round, but what the tell you today, just as a bonus!
http://www.youtube.com/watch?v=LXARdPb4YBs&feature=related , click on this link and then on the picture below, this way you'll have some background music! From me to you!
Love, Talitha!
----------------------------------------------------------------------------------------
En nu natuurlijk in het Nederlands....waarom..tsjaa...voor jullie :)!
Het is een tijdje geleden, voornamelijk omdat ik niet veel te vertellen had...ik heb eindelijk een afstudeer opdracht gevonden en als alles goed gaat studeer ik af in Juli!! Ik kan bijna niet wachten! En het is ook tijd om verder te gaan naar de volgende fase in mijn leven, uit huis gaan! Ik ben al een paar weken aan het kijken, maar kieskeurig als ik ben, wil ik mijn eigen keuken en badkamer :).
Ik heb de laatste paar weken veel nagedacht. Ik heb het zelfs allemaal getypt, maar nooit gepubliceerd. Het was te persoonlijk, denk ik. Ik dacht vooral tegen mijn zin na. Ik denk namelijk nooit na over dat soort dingen, dingen die niet goed zijn in mijn leven. What doesn't kill you, makes you stronger gaat het gezegde toch? En alles wat er gebeurt is in mijn leven, is wat mij maakt tot wie ik vandaag ben en daar ben ik blij mee. Ik geniet van het leven, heb vrienden, familie, alles wat ik hopen mag!
Familie, I hou van familie! Ik had een paar verjaardagen dit jaar en het was een gekkenhuis! Het was een grote, gelukkige chaos! Iedereen renden rond, hielpen elkaar, maar het voelde als familie. Het leek op zo'n amerikaanse film waar ze proberen om een mega feest op te zetten, maar alles gaat fout! Alleen ging er hier niks fout, het was leuk, ik vond het leuk :)!
Ik wou dat ik iets interesanters (knipoog voor S., je weet wie je bent) te vertellen had, maar dat heb ik niet....vrienden zijn vrienden, mensen die je voor altijd in je leven hoopt te hebben. En als je je dan eens stom gedraagt, hoop je dat je ze niet verliest. Maar echte vrienden plakken aan je als bijen aan honing! Wacht even...bijen maken honing en beren plakken eraan toch....daar ga ik weer gek doen!
Ik denk dat ik het weer hierbij laat...vergeet niet om deze pagina nogmaals te checken op valentijns dag voor een speciale verassing! Ach wat maakt het ook uit, ik heb hieronder de speciale verassing voor mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes, stapmaatjes en drankmaatjes, collega'tjes en familielidjes! Ik wens jullie een hele, hele, hele fijne valentijnsdag toegewenst! Stiekem zijn jullie allemaal mijn valentijn :)! Geniet van vandaag, de dag dat mensen laten zien wat je eigenlijk het hele jaar rond wel weet en voelt, maar nu extra wordt gezegd!
http://www.youtube.com/watch?v=LXARdPb4YBs&feature=related , klik hierop en vervolgens op het plaatje, zodat je een achtergrondmuziekje hebt! Van mij, voor jou!
Liefs, Talitha!
I've done a lot of thinking the last couple of weeks. I even typed it, but I never published it. I guess it was to personal. The thinking I did was mostly against my will. I don't think about that stuff, stuff that's wrong in my life. I mean, what doesn't kill you, makes you stronger, right? And everything that has happened in my life is what made me to the person that I am today and I am happy with her. I enjoy life like crazy, have friends, family, everything I could hope for.
Family, I just love family! I had a couple of birthdays this year and it was crazy! It was one big happy chaos! Everyone was running around, helping, but it felt like family. It felt like one of those american movies where they are trying to set up this huge party, but everything goes wrong...only nothing went wrong, it was fun, I had fun :)!
I wish I had some more INTERESTING (wink to S. you know who you are) news, but I don't....friends are friends, people that you hope to have forever. And when you act stupid, you hope you won't lose them, but true friends stick to you like bees on honey! Wait...bees make the honey..bears stick to the honey right...hmm..that's me being crazy again!
I guess I will leave it at this...and don't forget to check this page again on valentine's day! I made a special surprise for all my sweethearts :)! Ah what the heck, you'll find the surprise underneath this message, it's a special surprise for my friends, drinking and dancing buddies, colleagues and family! I wish you all a happy valentine day! Don't tell anyone, but you all are my valentine :)!
Enjoy today, the day people show you what you actually know and feel whole year round, but what the tell you today, just as a bonus!
http://www.youtube.com/watch?
Love, Talitha!
----------------------------------------------------------------------------------------
En nu natuurlijk in het Nederlands....waarom..tsjaa...voor jullie :)!
Het is een tijdje geleden, voornamelijk omdat ik niet veel te vertellen had...ik heb eindelijk een afstudeer opdracht gevonden en als alles goed gaat studeer ik af in Juli!! Ik kan bijna niet wachten! En het is ook tijd om verder te gaan naar de volgende fase in mijn leven, uit huis gaan! Ik ben al een paar weken aan het kijken, maar kieskeurig als ik ben, wil ik mijn eigen keuken en badkamer :).
Ik heb de laatste paar weken veel nagedacht. Ik heb het zelfs allemaal getypt, maar nooit gepubliceerd. Het was te persoonlijk, denk ik. Ik dacht vooral tegen mijn zin na. Ik denk namelijk nooit na over dat soort dingen, dingen die niet goed zijn in mijn leven. What doesn't kill you, makes you stronger gaat het gezegde toch? En alles wat er gebeurt is in mijn leven, is wat mij maakt tot wie ik vandaag ben en daar ben ik blij mee. Ik geniet van het leven, heb vrienden, familie, alles wat ik hopen mag!
Familie, I hou van familie! Ik had een paar verjaardagen dit jaar en het was een gekkenhuis! Het was een grote, gelukkige chaos! Iedereen renden rond, hielpen elkaar, maar het voelde als familie. Het leek op zo'n amerikaanse film waar ze proberen om een mega feest op te zetten, maar alles gaat fout! Alleen ging er hier niks fout, het was leuk, ik vond het leuk :)!
Ik wou dat ik iets interesanters (knipoog voor S., je weet wie je bent) te vertellen had, maar dat heb ik niet....vrienden zijn vrienden, mensen die je voor altijd in je leven hoopt te hebben. En als je je dan eens stom gedraagt, hoop je dat je ze niet verliest. Maar echte vrienden plakken aan je als bijen aan honing! Wacht even...bijen maken honing en beren plakken eraan toch....daar ga ik weer gek doen!
Ik denk dat ik het weer hierbij laat...vergeet niet om deze pagina nogmaals te checken op valentijns dag voor een speciale verassing! Ach wat maakt het ook uit, ik heb hieronder de speciale verassing voor mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes, stapmaatjes en drankmaatjes, collega'tjes en familielidjes! Ik wens jullie een hele, hele, hele fijne valentijnsdag toegewenst! Stiekem zijn jullie allemaal mijn valentijn :)! Geniet van vandaag, de dag dat mensen laten zien wat je eigenlijk het hele jaar rond wel weet en voelt, maar nu extra wordt gezegd!
http://www.youtube.com/watch?
Liefs, Talitha!
Tuesday, January 13, 2009
First blog 2009 | In English and Dutch!
Ik begin met een kleine mededeling: Deze blog zal voortaan in zowel het Engels als in het Nederlands getypt worden om de fans tevreden te houden :) | I'd like to start with a little announcement: This blog will now be written in English & in Dutch, just to keep my fans satisfied :).
Blame it on Florida!
Sick, something I didn't know how to be, because I haven't been sick, really sick, since I was 11 (when I had fever for a week). And here we are, I've been sick on Christmas day and sick again in 2009 for more than 4 days. I blame it on the fact that I missed ONE winter in Holland and am obviously not used to every decease that can come out of a good old fashion winter. And a good old fashion winter is what we have. We haven't had a winter this cold since...I don't know! Anyway, it's probably good that I know how it feels to be sick now, really sick....
Over to some better news!
I went out last week (nothing new there) and I was talking to strangers left and right (nothing new again) and I introduced myself to a guy. The guy replied with: that's not who you are, that's not what makes you unique (try to answer that when you're "drunk"). So I made an attempt, which wasn't good enough according to him. He said that he knew more people with the same qualities and that I had to "sell myself". So there I went, why I don't know, I made a second attempt, blabbing out everything I felt made me who I am today and of course in a convincing tone.
Anyway, the next day, I wondered, what makes me unique? The fact that I've been through a lot and am still always positive and optimistic? Or that I am looking pass all the family history/arguments and try to stay in contact with all of them or is it that I am always trying to do and see everything at the same time, even if it means exhausting myself (with pleasure) by planning 3 or 4 events in one night? Or maybe that everyone gets a chance and I judge you on you, not where you're from or what you look like? Or that I socialize to socialize and not to add people to what might be useful connections in the future? A friend once said, that I might be the only commercial student that is totally honest and truthful (for example those socialize intention), maybe that's it?
Think about it, what makes you unique or are we all individuals that can still be put into "boxes", but more specific, unique boxes than the ones we know? Maybe it's a combination of qualities, like one person could have qualities A+C, the other one could have qualities A+B and you could have qualities B+C. You always think you're different than other people, that you're unique. But when I ask you to tell me, not what you're good at, but what your unique skills are, the skills that determine your uniqueness, do you know what to say or do you too need a second or even a third attempt?
I think everyone has that little uniqueness in him/her even if you don't know what it is :)!
Dutch/Nederlands
Blame it on Florida!
Ziek zijn, iets wat bij mij niet bekend is, omdat ik nooit ziek, echt ziek ben geweest sinds ik 11 was (toen ik een week koorts had). En toch zit ik hier, ziek geweest met kerst en nogmaals ziek in 2009 voor al meer dan 4 dagen. Ik geef de schuld aan het feit dat ik een winter overgeslagen heb in Nederland en ben schijnbaar niet bekend (vatbaar geweest) voor de "ziektes" die een ouderwetse winter met zich meebrengt. En een ouderwetse winter is wat we hebben dit jaar. We hebben al jaren niet zo'n koude winter gehad! Hoe dan ook, misschien is het wel goed dat ik ook eens voel hoe het voelt om eens echt ziek te zijn...
Over to some better news!
Ik ging afgelopen donderdag stappen (niks nieuws) en ik praatte met elke vreemde die ik tegenkwam (ook niks nieuws). ik stelde me voor aan een jongen, die zei: Dat is niet wie je bent, wat jou uniek maakt (probeer dat maar eens te antwoorden als je "zat" bent). Dus ik deed een poging, een die niet goed genoeg was volgens hem. Hij zei dat hij meer mensen kende zoals ik (of wat ik beschreven had) en vertelde dat ik een verkooppraatje moest houden voor mezelf. Dus daar ging ik weer, waarom weet ik niet, ik deed een tweede poging en gooide alles eruit wat ik vond dat mij, mij maakte (natuurlijk in een overtuigende toon).
De volgende dag vroeg ik mezelf af, wat maakt mij eigenlijk uniek? Is het dat ik zoveel dingen heb meegemaakt en nog steeds altijd positief en optimistisch blijf? Of dat ik langs alle familie ruzies kijk en met iedereen in contact blijf? Of misschien dat ik altijd alles tegelijk probeer te zien en te doen, ook als het betekent dat ik mezelf uitput (met plezier) door 3 of 4 dingen in 1 avond te plannen? Misschien is het wel dat iedereen een kans bij mij krijgt en ik je beoordeel op wie je bent, niet waar je vandaan komt of hoe je eruit ziet? Of dat ik vrienden maak (tegen iedereen aanpraat:P), gewoon om lol te hebben en niet om toekomstige connecties te maken? Een vriend zei me eens dat ik misschien wel de enige commerciële student ben, die totaal eerlijk en oprecht is (wat betreft het socializen en de connecties), misschien is dat het?
Denk er eens over na, wat maakt jou uniek? Of zijn we wel allemaal individuelen maar alsnog in te delen in hokjes, meer specifieke hokjes dan die we kennen? Misschien is het een combinatie van eigenschappen, zoals de een de eigenschappen A+C kan hebben, een ander A+B en jij B+C. Je denkt altijd dat je anders bent dan andere, dat je uniek bent. Maar als ik je vraag, niet waar je goed in bent, maar wat jou uniek maakt, de kenmerken die jou uniekheid vaststellen, weet jij wat je dan moet zeggen of heb je ook een tweede of zelfs een derde poging nodig?
Hoe dan ook, ik geloof dat er in ieder iets unieks schuilt of je het nou weet te benoemen of niet :)!
Blame it on Florida!
Sick, something I didn't know how to be, because I haven't been sick, really sick, since I was 11 (when I had fever for a week). And here we are, I've been sick on Christmas day and sick again in 2009 for more than 4 days. I blame it on the fact that I missed ONE winter in Holland and am obviously not used to every decease that can come out of a good old fashion winter. And a good old fashion winter is what we have. We haven't had a winter this cold since...I don't know! Anyway, it's probably good that I know how it feels to be sick now, really sick....
Over to some better news!
I went out last week (nothing new there) and I was talking to strangers left and right (nothing new again) and I introduced myself to a guy. The guy replied with: that's not who you are, that's not what makes you unique (try to answer that when you're "drunk"). So I made an attempt, which wasn't good enough according to him. He said that he knew more people with the same qualities and that I had to "sell myself". So there I went, why I don't know, I made a second attempt, blabbing out everything I felt made me who I am today and of course in a convincing tone.
Anyway, the next day, I wondered, what makes me unique? The fact that I've been through a lot and am still always positive and optimistic? Or that I am looking pass all the family history/arguments and try to stay in contact with all of them or is it that I am always trying to do and see everything at the same time, even if it means exhausting myself (with pleasure) by planning 3 or 4 events in one night? Or maybe that everyone gets a chance and I judge you on you, not where you're from or what you look like? Or that I socialize to socialize and not to add people to what might be useful connections in the future? A friend once said, that I might be the only commercial student that is totally honest and truthful (for example those socialize intention), maybe that's it?
Think about it, what makes you unique or are we all individuals that can still be put into "boxes", but more specific, unique boxes than the ones we know? Maybe it's a combination of qualities, like one person could have qualities A+C, the other one could have qualities A+B and you could have qualities B+C. You always think you're different than other people, that you're unique. But when I ask you to tell me, not what you're good at, but what your unique skills are, the skills that determine your uniqueness, do you know what to say or do you too need a second or even a third attempt?
I think everyone has that little uniqueness in him/her even if you don't know what it is :)!
Dutch/Nederlands
Blame it on Florida!
Ziek zijn, iets wat bij mij niet bekend is, omdat ik nooit ziek, echt ziek ben geweest sinds ik 11 was (toen ik een week koorts had). En toch zit ik hier, ziek geweest met kerst en nogmaals ziek in 2009 voor al meer dan 4 dagen. Ik geef de schuld aan het feit dat ik een winter overgeslagen heb in Nederland en ben schijnbaar niet bekend (vatbaar geweest) voor de "ziektes" die een ouderwetse winter met zich meebrengt. En een ouderwetse winter is wat we hebben dit jaar. We hebben al jaren niet zo'n koude winter gehad! Hoe dan ook, misschien is het wel goed dat ik ook eens voel hoe het voelt om eens echt ziek te zijn...
Over to some better news!
Ik ging afgelopen donderdag stappen (niks nieuws) en ik praatte met elke vreemde die ik tegenkwam (ook niks nieuws). ik stelde me voor aan een jongen, die zei: Dat is niet wie je bent, wat jou uniek maakt (probeer dat maar eens te antwoorden als je "zat" bent). Dus ik deed een poging, een die niet goed genoeg was volgens hem. Hij zei dat hij meer mensen kende zoals ik (of wat ik beschreven had) en vertelde dat ik een verkooppraatje moest houden voor mezelf. Dus daar ging ik weer, waarom weet ik niet, ik deed een tweede poging en gooide alles eruit wat ik vond dat mij, mij maakte (natuurlijk in een overtuigende toon).
De volgende dag vroeg ik mezelf af, wat maakt mij eigenlijk uniek? Is het dat ik zoveel dingen heb meegemaakt en nog steeds altijd positief en optimistisch blijf? Of dat ik langs alle familie ruzies kijk en met iedereen in contact blijf? Of misschien dat ik altijd alles tegelijk probeer te zien en te doen, ook als het betekent dat ik mezelf uitput (met plezier) door 3 of 4 dingen in 1 avond te plannen? Misschien is het wel dat iedereen een kans bij mij krijgt en ik je beoordeel op wie je bent, niet waar je vandaan komt of hoe je eruit ziet? Of dat ik vrienden maak (tegen iedereen aanpraat:P), gewoon om lol te hebben en niet om toekomstige connecties te maken? Een vriend zei me eens dat ik misschien wel de enige commerciële student ben, die totaal eerlijk en oprecht is (wat betreft het socializen en de connecties), misschien is dat het?
Denk er eens over na, wat maakt jou uniek? Of zijn we wel allemaal individuelen maar alsnog in te delen in hokjes, meer specifieke hokjes dan die we kennen? Misschien is het een combinatie van eigenschappen, zoals de een de eigenschappen A+C kan hebben, een ander A+B en jij B+C. Je denkt altijd dat je anders bent dan andere, dat je uniek bent. Maar als ik je vraag, niet waar je goed in bent, maar wat jou uniek maakt, de kenmerken die jou uniekheid vaststellen, weet jij wat je dan moet zeggen of heb je ook een tweede of zelfs een derde poging nodig?
Hoe dan ook, ik geloof dat er in ieder iets unieks schuilt of je het nou weet te benoemen of niet :)!
Thursday, January 01, 2009
Farewell 2008!
As for my final post of 2008, which I did not succeed to post in 2008, but let's just pretend :), I would like to discuss 2008 of course! I can honestly say that I have had a good year!
I finished my internship in America, where I learned a lot about myself. With thanks to my aunt, who taught me it's okay to cry....and due to that lesson, I've opened up more and wasn't always "Hi, how are you? I am doing great!" Because I wasn't always doing great, but no reason to be depressed or to feel sad for a long time, because I was doing great most of the time! But I had my ups and downs of course.
Since I was often alone in America (walking the dog, driving, working), I developed my passion for music! Listening to music became a daily thing and I've enjoyed more than I did before! So since I got back music became the base of my daily life here. Music helps me to be happy, wake up and to dance of course :)! Where there's music, there's a party and where there's a party, I am! Oh yes, even if the party is in my head :)!
I have spend more time with family and met a new aunt, who is a year older than I am...long story as always in my family! We have a lot in common and get along, so no worries there! Family has always been important to me and is now something that cannot be missed in my life!
I started the Chinese minor (and learned some Chinese) with a new class and a new attitude: no interest in school what so ever...hehe...I was more into enjoying life and laughing on a daily base (which was nothing new for me and easy to do).
I started going out weekly (and mostly twice a week), same bars/clubs, new bars/clubs, parties, house parties and I was introduced to the gay community, where I was always looking for a gay to hug. I always said what was on my mind and wasn't afraid to be honest! And this way I met new people every week and got good friendships out of it. I really enjoyed life and did what I wanted, when I wanted it....I discovered who I was and what I wanted and acted like it!
I finally started traveling, I visited San Francisco after my internship and met up with Maurits and Rik, a truly unique experience! I went to China, Spain, France (Paris) and America again! I also discovered new heights hehe and new ways to get hurt: I skied for the first time (indoors of course)! And learned that I love, absolutely love to fall!!!
I finally had my snow again in 2008, something I looked forward to for soooo long! And to keep an American tradition, I made a snow angel :). I also got sick, OMG! ME, I usually do not get sick...But there is always a first for everything! This caused me lying in bed on Christmas day...my favorite holiday, which I looked forward to for a whole year..But I made it up by going to Soultrain on the 2nd Christmas day (yes, we have 2), my favorite party (only drank water of course, couldn't risk being sick on New Year's Eve as well).
And celebrated New Year's Eve with friends, new friends that I made in 2008! I had a ball, laughed, made lots of picture, drank, texted my whole phonebook 1 by 1 to wish them a happy new year, since I could not text everyone at once!!!!!
So, this concludes that I had one hell of a year and that I am finally able to be, act and live like me, Talitha, Thaat (De Gekste/Crazy), Tali (Don Dali)!!
I wish everyone all the best for 2009 and hope that you will too have an asskicking good year!!!! So farewell 2008 and welcome 2009!
Lots of love, kisses and hugs (because I loveeee to hug), Talitha!
I finished my internship in America, where I learned a lot about myself. With thanks to my aunt, who taught me it's okay to cry....and due to that lesson, I've opened up more and wasn't always "Hi, how are you? I am doing great!" Because I wasn't always doing great, but no reason to be depressed or to feel sad for a long time, because I was doing great most of the time! But I had my ups and downs of course.
Since I was often alone in America (walking the dog, driving, working), I developed my passion for music! Listening to music became a daily thing and I've enjoyed more than I did before! So since I got back music became the base of my daily life here. Music helps me to be happy, wake up and to dance of course :)! Where there's music, there's a party and where there's a party, I am! Oh yes, even if the party is in my head :)!
I have spend more time with family and met a new aunt, who is a year older than I am...long story as always in my family! We have a lot in common and get along, so no worries there! Family has always been important to me and is now something that cannot be missed in my life!
I started the Chinese minor (and learned some Chinese) with a new class and a new attitude: no interest in school what so ever...hehe...I was more into enjoying life and laughing on a daily base (which was nothing new for me and easy to do).
I started going out weekly (and mostly twice a week), same bars/clubs, new bars/clubs, parties, house parties and I was introduced to the gay community, where I was always looking for a gay to hug. I always said what was on my mind and wasn't afraid to be honest! And this way I met new people every week and got good friendships out of it. I really enjoyed life and did what I wanted, when I wanted it....I discovered who I was and what I wanted and acted like it!
I finally started traveling, I visited San Francisco after my internship and met up with Maurits and Rik, a truly unique experience! I went to China, Spain, France (Paris) and America again! I also discovered new heights hehe and new ways to get hurt: I skied for the first time (indoors of course)! And learned that I love, absolutely love to fall!!!
I finally had my snow again in 2008, something I looked forward to for soooo long! And to keep an American tradition, I made a snow angel :). I also got sick, OMG! ME, I usually do not get sick...But there is always a first for everything! This caused me lying in bed on Christmas day...my favorite holiday, which I looked forward to for a whole year..But I made it up by going to Soultrain on the 2nd Christmas day (yes, we have 2), my favorite party (only drank water of course, couldn't risk being sick on New Year's Eve as well).
And celebrated New Year's Eve with friends, new friends that I made in 2008! I had a ball, laughed, made lots of picture, drank, texted my whole phonebook 1 by 1 to wish them a happy new year, since I could not text everyone at once!!!!!
So, this concludes that I had one hell of a year and that I am finally able to be, act and live like me, Talitha, Thaat (De Gekste/Crazy), Tali (Don Dali)!!
I wish everyone all the best for 2009 and hope that you will too have an asskicking good year!!!! So farewell 2008 and welcome 2009!
Lots of love, kisses and hugs (because I loveeee to hug), Talitha!
Subscribe to:
Posts (Atom)