Happy Hippie!

English version

Here I am, it's April 27th. The sun is shining, oh no it's not, hey it is again. Ah well, like many things in life, it's not a constant factor.

I wanted to place a new post a month ago, but sitting here right now, I realise I didn't...I wanted to write about happiness. It would be about the movie "hairspray", totally awesome! If I would have lived back then, I would be that girl! Dancing and not caring about skin color, AFROTASTIC (love that word). I was just happy when I watched the movie. I also saw an episode on Oprah about testing your own happiness. And of course the Dutch holiday "Carnaval" took place in february. It's basically dressing up, drinking (a lot) and just acting stupid haha! And of course I was a Hippie! As you all know: Peace & Love, just be happy! And of course I fell, I fell hard...maybe because I acted stupid..or because I was drunk of maybe because I was just being too happy! I still have a weak spot on my knee...so just imagine...it's been over a month ago! But since I was a hippie, I had no choice but to get up and act happy!

Anyway, sitting here a month later, I need to talk about something new! I always have these ideas where I want to write about, but I just didn't do it...maybe a lack of motivation...I wanted to write something about loss, losing things and people and the way it can happen. I lost my uncle (my moms uncle actually) a couple of weeks ago. A true Harley rider with a Harley from the same year as his birthyear, 1930. He was a true fighter. And still..he wasn't able to go over that last high hill (metaforically speaking). The funeral was nice, 60 Harley's drove in front, what a way to go. Just like he was. And of course there were a lot of indonesian people from the family, they always provide comfort and laughs. I was able to give it all closure. And what a coincidence that I am hearing the last song that was being played on the funeral right now. It kind of hit me...when I heard that he had past away...it's been at least a year, that I've lived with all I got and I never lost anyone in that time and then BAM...that's how it felt...I started thinking that it eventually ends and that you have to live, give life all you got. But keep both feet on the ground and stay realistic. The other loss is dat two of my friends left for Spain (the plan is to stay there for 6 months, but we'll see haha). Anyway, I did say my goodbye's and it was...Sigh..

Two very different subjects. Just to say, you can be happy, you should be happy, even when you lose people. Of course you don't need to have a smile on your face 24/7. But remember: the world keeps spinning, people keep walking, life goes on...so your life should too. And that's why I keep on living, keep being happy and keep having fun with or without alcohol! Because I haven't had a drop since 30 March for myself, for a bet and for science haha! And in 3 days, the time is there...my happy drinking countdown from 10 - 0! 29 April, 23:59:50! Time to drink...I'm kind of done with it since last week...not that I have to drink of that I have to get drunk...but just the fact that I can again.

I don't have a whole lot left to say...I did a lot, but it's all to much to write down :)! So...just keep enjoying, keep living, keep on smiling! Be yourself, that's the person people will love!

Big Kisss!
-------------------
DUTCH VERSION

Hier zit ik dan, 27 april. Het zonnetje schijnt, oh nee nu niet meer en hey nu weer wel. Ach ja, zoals vele dingen in het leven is het geen constante factor.

Ik had mezelf voorgehouden om een maand geleden eigenlijk al wat nieuws te posten, maar nu een maand later, weet ik dat ik dat niet gedaan heb. Ik was van plan om het over happiness te hebben. Het zou gaan over de film "hairspray", helemaal geweldig! Als ik in die tijd geleefd had, dan was ik net zoals dat meisje, echt waar! Dat dansen en dat het niet uitmaakt welke huidskleur je hebt, AFROTASTIC (cool woord haha)! Ik werd gewoon happy van de film! Daarnaast zag ik bij oprah toendertijd de "Happiness test", je kon zo meten hoe gelukkig je was. En natuurlijk carnaval, ik heb voor het eerst carnaval gevierd (na de basisschool dan :P) en ik was een hippieee, zoals iedereen weet: Peace & Love, happy de pappy en gewoon zweverig haha! Het was echt geweldig, grappig en natuurlijk ben ik nog keihard (en ja echt KEIhard) gevallen!! Mn knie heeft nog steeds een zwakke plek...dus dan weet je wel hoe hard ik gevallen ben!! Maarjaa...aangezien ik een hippie was, just get up and act happy :)!

Anyway..nu een maand later..moet ik het natuurlijk over iets nieuws hebben! Ik heb altijd wel ideetjes waar ik weer over moet schrijven, maar heb het gewoon niet in me gehad om het te doen! Geen zin wellicht...ik wilde een stukje over "Loss" schrijven, het verliezen van dingen en/of mensen...en de manier waarop dat kan gebeuren. Ik ben een aantal weken geleden mijn oom (oom van mijn moeder) verloren. Een echte Harley rijder in hart en nieren met een Harley uit hetzelfde bouwjaar als hijzelf, 1930, een echte vechter. En toch...ja toch was de laatste heuvel te hoog, te stijl om te overwinnen (metaforisch gesproken) en heeft hij het niet gehaald. De begrafenis was mooi, 60 Harley's reden voorop, "what a way to go". Het was echt precies zoals hij was. En uiteraard waren er vele indo's van de familie aanwezig, wat altijd voor veel gezelligheid zorgt, daarom heb ik het ook goed af kunnen sluiten. En toevallig hoor ik nu het liedje dat als laatste gespeeld werd op de begrafenis..wat een toeval...Het raakte me wel..toen ik erachter kwam...het is raar dat ik eigenlijk minstens een jaar lang in nederland volop mijn leven geleefd heb en eigenlijk nooit iemand in die tijd verloren heb of dat er iets gigantisch misging...en toen ineens BAM...zo voelde het....en dan denk je toch wel even na...dat er uiteindelijk een einde aan komt en dat je dus tot die tijd moet leven, "give life all you got", maar blijf altijd met beide benen op de grond staan en denk altijd realistisch na. Daarnaast zijn er 2 vrienden van mij vertrokken naar Spanje (plan is 6 maanden, maar we zullen zien haha). Maargoed, heb er wel afscheid van genomen en dat is toch wel even...diepe zucht in en uit.

Om maar even 2 uiteenlopende onderwerpen te beschrijven. Wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat je best gelukkig kan zijn, ondanks het verliezen van mensen. Natuurlijk hoef je niet 24/7 een glimlach op je gezicht te toveren. Maar denk gewoon altijd maar zo: De wereld draait door, de mensen lopen, het leven gaat door....en jouw leven dus ook. En daarom blijf ik ook gewoon leven, gelukkig leven, mensen ontmoeten, lol hebben met of zonder alcohol! Want ik heb vanaf 30 maart al geen druppel meer op!! Voor mezelf, voor een weddenschap en gewoon voor de wetenschap, haha! En over 3 dagen is het zover...mijn happy drinking countdown van 10 tot 0, 29 april 23:59:50uur! Dan mag ik weer...heb het nu wel gehad...niet omdat ik perse wil drinken, maar omdat het vervelend is om alles af te slaan en om niet meer te kunnen proosten met een drankje of op het terras heerlijk te genieten van het lekkere weer met een drankje. Natuurlijk, ik geniet ook met water, maar toch ;) het mag niet...en dat is het vervelende eraan! Dus countdown, here I come!!!

En nu regent het gewoon KEIhard....echt heel hard...hoop dat het met koninginnedag weer mooi weer is :)!....Ik heb eigenlijk niet zo heel veel meer te melden. Ik heb wel heel veel meegemaakt, maar ach, te veel om te typen verder ;)!...Gewoon blijven genieten, blijven leven en blijven lachen! Wees altijd jezelf, want dat is de persoon waar mensen van moeten houden en niet van iemand die je probeert te zijn. En ik ben blij dat de mensen met wie ik omga, gewoon zichzelf zijn!

KUSSSIEEE =)!